Lankvelt van

Ga naar stamboom  >>>

Gedeeltelijke grafische stamboom >>>

De Lanckveltse hoeve
De Van Lankvelten hun naam bijna zeker te danken hebben aan het goed ’Langvelt’ te Erp.
Dit goed werd in september 2004 beschreven in het tijdschrift van Heemkundekring ”Vehchele”, in het artikel ”De Lanckveltse hoeve”, geschreven door Bart van Gestel. Hier volgt een samenvatting: ’De hoeve is in de laatste 150 jaar uitgegroeid tot een deftig en statig herenhuis wat tussen Veghel en Keldonk in de buurtschap "Ham" ligt.
Omstreeks 1350 waren Petrus en Leonidas van Erpe de eigenaren van de hoeve. Ze werd toen de "Langveldse Hoeve" of "Lanckveldse Hoeve" genoemd. Later in de 14e en in het begin van de 15e eeuw werden de bewoners ”van Langveld" of "van Lanckveld" genoemd. Zo woonde in 1475 op deze hoeve "Godevaert van Lancvelt". In de veertiende eeuw was de "Lanckveltse Hoeve" een leengoed.
Het was dus een goed wat door een heer in leen was uitgegeven aan iemand die alleen daarom al van die heer afhankelijk was en die heer op allerlei manieren moest steunen. Dat betrof voor een groot deel militaire steun.
In het begin bestond het huis alleen maar uit een "Steenen Kamer". Dat was maar een klein woonhuis, wat al wel met steen was gebouwd. En dat betekende in die tijd al heel wat! De hoeve is in de vijftiende, zestiende en in de zeventiende eeuw in bezit geweest van de familie Van Lankvelt.
In 1683 wordt ze eigendom van Willem Arnout van Broeckhoven, heer van Milheeze. De hoeve was toen 27 bunder en 67 roeden groot. Dat is ruim 27 ha. In 1697 is ze eigendom van Reijnier van Boxtel.
Van 1748 tot 1761 is ze eigendom van Adriaan van Boxtel. In 1761 erft één van diens kinderen, Cornelis van Boxtel, het landgoed. Nadat Cornelis in 1806 was gestorven erfde diens neef Johannes van Boxtel uit Thorn de hoeve. Toen die in 1826 overleed kwam ze in handen van zijn weduwe Johanna van Boxtel en zijn dochter uit het eerste huwelijk Anna Catharina Sophia Eveillaard des Bois.
Nadat Johanna van Boxtel in 1837 was overleden werd Anna Catharina Sophia Eveillaard des Bois alleen eigenaresse.
Als in 1832 het kadaster wordt ingevoerd is het landhuis met de boerderij ruim 36 ha groot. In 1852 koopt Eduard Joseph Corneille de Kuijper de gehele hoeve. De Kuijper was jurist, advocaat en later een tijd burgemeester van Den Bosch (1857 - 1874).
In 1832 was het huidige landhuis naast de boerenhoeve nog een zogenaamde "Steenen Kamer". Het was dus nog een kleine woning. De Kuijper heeft de woning in 1854 en in 1866 uitgebouwd tot het huidige landhuis. De Kuijpers hebben het huis niet continu bewoond. Rond 1950 bestaat het landgoed uit ca. 130 ha met zeven boerderijen. Eduard de Kuijper overleed in 1893. Het landhuis en de goederen van de Lanckveltse Hoeve gingen toen over op zijn zoon Jean, die er vanaf omsteeks 1895 in de zomerperiode ging wonen. Jonkheer Mr. Jean overleed in 1924. Eén van zijn kinderen, jhr. Otto, erfde het landgoed en ging er vanaf 9 juni 1925 tot aan zijn dood in 1955 ook effectief wonen. De andere goederen van jr. Jean bleven een onverdeelde boedel. Na de dood van Otto de Kuijper, die ongehuwd was en kinderloos bleef, kwam het landhuis ook weer in deze onverdeelde boedel.
In 1957/1958 werden het landhuis, de boerderijen en de gronden verkocht en vererfd. Achterneef Dr. Otto Verbeek, (zoon van dokter J. Verbeek) kocht Huize Lanckvelt en de erbij gelegen boerderij.
Dr. Otto Verbeek, die chirurg in Eindhoven was en professor (in orthopedie en traumatologie) gaat op het landgoed wonen en hij gaat er ook met zijn zoon Hans enthousiast volgens de moderne inzichten aan het boeren. Deze zoon Hans was in de jaren 1948/'50 in Ned. Indië geweest en van daaruit rechtstreeks naar Australië geëmigreerd. Tegen 1960 was hij echter weer terug naar het vertrouwde Holland gekomen. Dr. Otto Verbeek overleed rond de jaarwisseling 1965/'66. Huize Lanckvelt en de boerenhoeve stonden daarna jarenlang leeg en te verkommeren. In 1980 verkocht zoon Herman van Otto Verbeek Huize Lanckvelt en de hoeve aan de fam. J. Gommers, die er in 2004 nog woont.’
Het is vrijwel zeker dat de van Lankvelten, via deze hoeve aan hun achternaam zijn gekomen. Dat hoeft nog niet te betekenen dat ze beslist afstammen van iemand die deze hoeve beheerde of in zijn bezit heeft gehad.
We zagen hiervóór dat de naam Van Lankvelt al heel lang bestaat. Het Meertensinstituut schrijft dat de naam in elk geval al vóór 1330 werd gebruikt als achternaam. Te ’s-Hertogenbosch werd al vóór het jaar 1330 een Leunis van Lancvelt begraven. Deze Leunis of Loenys moet in onze streek een vertegenwoordiger zijn geweest van de hertog van Brabant.

Het verspreidingsgebied van de naam ’Van Lankvelt(d)’
De van Lankvelten hebben zich door de eeuwen heen niet erg over de wereld verspreid. Tot voorkort kwam je die naam bijna alleen maar tegen in de gemeenten Gemert, Boekel, Erp, Veghel, Uden en Oploo. Recente gegevens ontbreken, maar ik vermoed dat daar nog steeds niet erg veel verandering in is gekomen.
De laatst-bekende cijfers zijn gedistileerd uit de gegevens die de volkstelling van 31 mei 1947 opleverde en zijn verwerkt in het Nederlands repertorium van familienamen.
Hieruit blijkt dat er in Nederland toen 275 personen woonden met de naam Van Lankveld. Op zes na, woonden die allemaal in Noord-Brabant.
In dat boek staat ook dat er toen in Nederland 120 mensen woonden met de naam Van Lankvelt. Die woonden, op één na, allemaal in Noord-Brabant.
Er woonden toen in Nederland 70 mensen met de naam Lankveld, dus zonder Van en met een d. Die woonden, op vier na, allemaal in de provincie Gelderland.
Er woonden toen geen mensen in Nederland die ’Lankvelt’, dus zonder Van en met een t, als achternaam hadden.

Zittend Links: Johannes van Lankvelt  (x 12-05-1899) Maria Teunisse
Kinderen van R naar L: Has, Thomas, Janus, Hanne en Jans.
Zittend rechts: Doortje.